AnimaliaIUCN LCIn Bewerking Recente Waarneming
Porphyrio martinicus
Amerikaanse purperkoet
(Linnaeus, 1766)
Teksten Meertalig
Een prachtig gekleurde moerasvogel met een purperblauwe onderkant, bronsgroene rug, lichtblauw voorhoofdschild en rode snavel met gele punt. Heeft opvallend lange, gele poten.
Toegevoegd door
Anonieme
Beoordeeld door
In Review
Laatst gewijzigd door
Julia Trouin
Taxonomie
StamChordata
KlasseAves
OrdeGruiformes
FamilieRallidae
GeslachtPorphyrio
Autoriteit(Linnaeus, 1766)
Ecologie & Status
Oorsprong
Inheems
Trend
Afnemend
Voortplanting
Regenseizoen
Rol
Omnivoor
Waarnemingen
Ja
Leefgebied Meertalig
Leeft in zoetwatermoerassen en ondiepe meren die dichtbegroeid zijn met drijvende en opgaande waterplanten.Gedrag Meertalig
Dagactief. Loopt knikkend over waterplanten en wipt constant met de staart om de witte onderkant te laten zien als communicatie.Sociale Activiteit Meertalig
Meestal gezien in paren of kleine familiegroepen. Zeer territoriaal tijdens het broedseizoen.Voedingsgilde Meertalig
Omnivoor.Details Voedselketen Meertalig
Omnivoor. Eet zaden, bloemen, insecten, kikkers en soms visjes. Wordt gegeten door kaaimannen, slangen en roofvogels.Voortplantingsgedrag Meertalig
Bouwt een komvormig nest in riet of struiken boven water. 3-10 eieren, 22-25 dagen broedtijd. Zwarte kuikens verlaten snel het nest.Fysieke maten
Lengte (cm)
26.0 - 37.0 cm
Gewicht (g)
140 g - 300 g
Nakomelingen3 - 10
Seksueel dimorfismeNee
Levensduur
Seksuele volwassenheid
12 - 24 Maanden
Dracht
22 - 25
Levensduur Geschat
Mannetjes5 - 10 Jaren
Vrouwtjes5 - 10 Jaren
Aanpassingen Meertalig
Extreem lange tenen om over drijvende waterplanten te lopen en behendig door dicht riet en struiken te klimmen.
Kan voedsel met één poot vasthouden en naar de snavel brengen, vergelijkbaar met hoe een papegaai eet.
Bedreigingen Meertalig
Ernstig bedreigd door het droogleggen van moerassen voor landbouw en stadsuitbreiding.
Watervervuiling door bestrijdingsmiddelen die vanuit de omliggende landbouw de moerassen instromen.
Feiten Meertalig
Ondanks hun onhandig ogende vlucht raken ze regelmatig verdwaald en duiken ze na stormen soms op in Europa of Zuid-Afrika.
De metaalgroene glans op de rug is structurele kleuring; de kleur verandert afhankelijk van de invalshoek van het zonlicht.